Comet został stworzony w 1944 jako rozwinięcie i następca czołgu Cromwell Mk. VIII. Był to ostatni z brytyjskich "czołgów pościgowych" (cruiser tanks), które w założeniu były zaprojektowane do głębokich i szybkich rajdów na terytorium wroga. Były one bardzo mobilne, jednak z reguły cienko opancerzone, a ich uzbrojenie było wystarczające tylko do niszczenia lekko opancerzonych celów i stanowisk piechoty. Nie miały szans w starciu z przytłaczającą większością niemieckich czołgów średnich, nie wspominając o "kotach" i samobieżnych jednostkach przeciwpancernych. Tworząc w 1943 r. kolejny czołg z tej rodziny, brytyjscy konstruktorzy z firmy Leyland postanowili połączyć mobilność, w miarę gruby pancerz i konkretne działo w jedną całość. Wynikiem ich prac był Comet- czołg uważany za pierwszy w historii czołg podstawowy. Jego pancerz przedni sięgał 100 mm a główną broń stanowiła zmodyfikowana armata 17-sto funtowa, określana najpierw jako Vickers HVG 75 mm, a później jako 77 mm OQF. Chociaż jej faktyczny kaliber wynosił 76,2 mm (3 cale) kal. 77 mm podawano ze względów logistycznych aby nie mylić pocisków z tymi do 17-sto funtówki. Po modyfikacji armata miała mniejszą masę i krótszą lufę niż poprzedniczka, ponadto była wyposażona w hamulec wylotowy. Jednym z ciekawszych rozwiązań zastosowanych w Comecie jest ochrona spodu wieży polegająca na cofnięciu jarzma armaty za pierścień oporowy. Pierwsze próby prototypu odbyły się w lutym 1944, produkcja seryjna ruszyła zaś we wrześniu. Jako pierwsza na swoje wyposażenie pojazdy te przyjęła i straciła w walce (pod Kolonią- zostały one pierwszymi ofiarami nowych niemieckich celowników noktowizyjnych) 11 D.Panc, zaś w marcu 1945 na swój stan przyjął je 10 Pułk Strzelców Konnych ze składu 1 D.Panc. gen. Maczka. Po zakończeniu wojny ze względu na dobrą armatę, czołgi Comet pozostały na służbie armii brytyjskiej do początków lat 60-tych. Pojazdy pochodzące z powojennego demobilu wyeksportowano do Irlandii i Finlandii. Ogółem wyprodukowano około 1.200 sztuk tych maszyn.



Ocena: Przypomina Cromwella, bo jest to czołg na kadłubie tego czołgu tylko z inną wieżą. Wszystkie pozytywne cechy A27M i dużo lepsza armata 17, użyto go bojowo już pod koniec wojny i to w bardzo małej ilości, krótko mówiąc nie zdążono.

załoga: 5 osób
masa bojowa: 32.700 kg
długość: 7,66 m
szerokość: 3,07 m
wysokość: 2,67 m
napęd:
12-cylindrowy silnik gaźnikowy Rolls-Royce ”Meteor” Mk. III
moc:
600 KM
441 kW
prędkość max.:
na szosie: 52 km/h
w terenie: 27 km/h
zasięg: 200 km
opancerzenie:
przód: 101 mm
boki: 63 mm
tył: 57 mm
dno kadłuba: 14 mm
-uzbrojenie:
77 mm OQF Mk. II kal. 76,2 mm,
L/50, Q/61
2 KM Besa kal. 7,92 mm Q/5175