Karabin powstał w angielskiej firmie Accuracy International. Impulsem do rozpoczęcia prac projektowych nad bronią było ogłoszenie w 1982 r. przez brytyjskie ministerstwo obrony konkursu na nowy karabin wyborowy dla wojska, który docelowo miał by się stać podstawową bronią tej klasy w licznych formacjach pozawojskowych. Nowa broń miała zastąpić bardzo wiekowe karabiny L42A1, które były niczym innym jak wersją rozwojową Lee Enfield'a. Poprzeczka była wysoka, gdyż karabin L42A1 był chwalony przez snajperów, szczególnie pod względem niezawodności.

Charakterystycznym rozwiązanie zastosowanym w karabinie PM jest osadzenie komory zamkowej i mechanizmu spustowego na aluminiowej ramie. Komora zamkowa wykonana jest ze stali. Dopiero do komory zamkowej jest wkręcona samonośna lufa, co znaczy, że nie ma kontaktu i innymi częściami broni. Dzięki temu w czasie strzału dochodzi do równomiernego rozchodzenia się drgań harmonicznych i ciepła. Takie rozwiązanie sprzyja zachowaniu celności lufy. Do specjalnych wycięć na komorze zamkowej wsuwa się wspornik celownika optycznego, którego pozycja jest następnie regulowane przy pomocy dwóch specjalnych wkrętów. Taki układ umożliwia łatwy demontaż celownika, bez potrzeby ponownego regulowania. Dla nowej broni przygotowano w firmie AL specjalny typ celownika optycznego Mk II ze stalowym korpusem, który był produkowany na zamówienie w zakładach Schmidt&Bender. Poza celownikiem optycznym broń jest wyposażona w awaryjny celownik przeziernikowy, z możliwością wyskalowania na odległość strzału do 700 m. Siła nacisku na spust jest regulowana, dzięki czemu strzelec może ją wyregulować wedle własnego uznania.

PM jest bronią powtarzalną. Obrotowo-suwliwowy zamek odryglowuje się przez obrót o zaledwie 60 stopni, poczym pokonuje na tyle krótką drogę w tył, że nie zmusza strzelca do odrywania policzka od kolby. Łoże, osłonę spustu, chwyt pistoletowy oraz kolbę tworzy dwuczęściowa obudowa, wykonana ze wzmocnionego nylonu. Obudowa składa się z dwóch części, prawej i lewej, połączonych ze sobą przy pomocy ośmiu wkrętów. Istnieje możliwość wydłużania kolby poprzez umieszczanie pod trzewikiem podkładek o grubości 10 lub 40 mm. Podobnie jak w przypadku spustu pozwala to dopasować broń do osobistych preferencji strzelca. W przedniej części łoża znajduje się dwójnóg Parker Hale o regulowanej długości nóżek i składany do przodu pod lufę. W tylnej części kolby znajduje się wysuwany wspornik. Strzelec może nim podeprzeć broń by, ułatwić sobie podtrzymywanie broni, podczas długiego oczekiwania na pojawienie się celu. Zgodnie z wymaganiami brytyjskiej armii karabin zapewnia trafienie za pierwszym strzałem celu typu głowa z 600 m i celu typu klatka piersiowa z odległości 1000 m. Na dystansie 100 m pociski nie powinny wyjść poza okrąg o średnicy 29 mm. Broń zachowuje taką celność przez nie mniej niż 7500 strzałów.

Wersje rozwojowe i inni użytkownicy
AL Counter Terrorist - wobec sukcesu odniesionego przy przetargu dla armii, firma AL z myślą o jednostkach antyterrorystycznych stworzyła specjalną wersję swojego karabinu, która była lepiej przystosowaną do wymagań tego typu formacji. Te karabiny były wyposażane w specjalnie wyselekcjonowane lufy o najlepszych wartościach skupienia i bardzo skuteczne tłumiki płomieni o spiralnych szczelinach. Zrezygnowano z celownika przeziernikowego i zastosowano celownik optyczny o większym powiększeniu. Powstała jeszcze wersja Moderatem z krótszą i obudowaną tłumikiem na całej długości lufą oraz specjalną amunicją poddźwiękową, a maksymalnym zasięg skutecznym do około 300 m.

AW / PSG-90 - podczas trwania przetargu na nowy karabin wyborowy dla armii Szwedzkiej, wielu konkurentów, w tym PM, brało udział w zimowych testach przeprowadzanych na terytorium Szwecji. Warunki były typowo arktyczne. Broń okazała się być niedostatecznie przygotowana do służby w takim klimacie. Wystąpiły problemy z zamarzaniem zamka, przymarzaniem magazynka, zacięciami iglicy spowodowanymi zgęstniałym na mrozie smarem, niezamierzonymi wystrzałami podczas ryglowania broni. Zespół Coopera zajął się doskonaleniem broni, w efekcie czego powstał karabin wyborowy AL nowej generacji. Zastosowane zmiany polegały na nowym zamku, bardziej odpornym na zabrudzenie i oblodzenie, w którym znajduje się mocniejsza i szybsza iglica. Dzięki temu wzrosła niezawodność i płynność działania. Stary bezpiecznik zastąpiono nowym, o szerszym zakresie blokowanych podzespołów. Zwiększono odporność mechanizmu spustowego i magazynka na zabrudzenia i oblodzenia. Dokonano tez istotnych zmian w obudowie broni, poprawiając ergonomię i obniżając masę, a wyraźne "wycięcia" w okolicy umiejscowienia magazynka mają umożliwić ewentualne wyszarpnięcie go w razie takiej potrzeby. Zrezygnowano z celownika przeziernikowego i wysuwanej podpórki w tylnej części kolby, a stary dwójnóg zastąpiono nowym. Zastosowano jeszcze nową powłokę antykorozyjną. Unowocześniona broń otrzymała nazwę Arctic Warfare (AW). W Szwecji został przyjęty do uzbrojenia jako PSG-90. Łącznie Szwecja zakupiła 1105 karabinów PSG-90 dla wojska i policji. Wprowadzone do AW zmiany przyjęły się we wszystkich później powstających karabinach wyborowych AL. Przybliżony rozrzut AW to około 19 mm na 100 m. Taką lub podobną wersję zakupiły Holandia, Belgia i Sri Lanka odpowiednio po kilkaset egzemplarzy. Ale także wiele innych państw.



AWP - jest to policyjna odmiana AW. Cechuje się zwiększoną precyzją strzału.
AWS - wytłumiona wersja AW, posiadająca integralny tłumik dźwięku obejmujący całą lufę.
AWM - wersja AW dalekiego zasięgu, przystosowana do strzelania cięższym nabojem .338 Laupa Magnum lub .300 Winchester Magnum.
AWM-F / G22 - zmodernizowany na zamówienie Bundeswehry AWM (.300 Win Mag) ze składaną kolba, wysuwaną podpórką w tylnej części kolby, podstawą na przystawkę noktowizyjną, nowym celownikiem przeziernikowym, poduszką podpoliczkową o regulowanej wysokości, składaną kolbą i dokręcanym do lufy tłumikiem dźwięku. Należy wspomnieć, że Niemcy zażyczyli sobie żłobkowane lufy, co zwiększyło sztywność i obniżyło masę lufy. Został zamówiony w liczbie 1200 egzemplarzy. W Niemczech, AWM-F występuje pod oznaczeniem G-22.

AWV - myśliwsko-sportowy AW przeznaczony dla odbiorców cywilnych. Od zwykłego AW odróżnia go biała obudowa i lekka lufa w kolorze stali nierdzewnej.

AW-50-F - wielkokalibrowy karabin antysprzętowy. Strzelający nabojem NATO 12,7x99 (.50 BMG). W przypadku tej konstrukcji można dostrzec wiele elementów wspólnych z AW, jednak zastosowanie tak dużego naboju wymagało wprowadzenia ogromnych zmian konstrukcyjnych. Większymi nabywcami tego modelu są: australijskie siły zbrojne (95 szt.), Brytyjskie siły zbrojne (70 szt.) oraz siły specjalne z kilku państw. Karabiny wyborowe marki Accuracy International okazały się ogromnym sukcesem. Obecnie zaliczają się je do świtowej czołówki tej klasy uzbrojenia na świecie. Do 2000 roku wyprodukowano już ponad 8000 tyś. różnych odmian PM i AW. Pomijając konstrukcję Kałasznikowa jest to najpopularniejszy karabin wyborowy na świecie. Stałe modernizacje sprawiają, że pozycja AW na światowych rynkach uzbrojenia niezmiennie utrzymuję się na czołowym miejscu. Zapewne pozostanie tak do czasu pojawienia się zupełnie nowej generacji broni wyborowej lub jej całkowitego zaniknięcia z pola walki.