Prototyp samolotu Boeing 299 (według oznaczenia US Army: XB-17) oblatano 28 lipca 1935 r. Badania i próby prototypów YB-17, YB-17A przeprowadzono w latach 1936-1939. Próby te dały wytyczne dla wniesienia zmian konstrukcyjnych w uruchomionych seriach: 39 samolotów B-17B, 38 samolotów B-17C i 42 samolotów B-17D, zbudowanych w latach 1939-1941.
Po wybuchu wojny 20 samolotów B-17C ( w R.A.F. oznaczone jako „Fortress I " ) zakupiło lotnictwo brytyjskie.
Weszły one do akcji w lipcu 1941 r. dokonując w ciągu kolejnych trzech miesięcy, nalotów na niemieckie bazy Kreigsmarine: Wilhelrnshaven, Kilonię, Brest, Bremen i Rotterdam.

Dalsza dostawa dla RAF w ramach Lend-Lease wzmocniła Brytyjczyków o 200 samolotów B-17E i F „Fortress" ( wersje I,II,III ) Samoloty wprowadzono do uzbrojenia ośmiu dywizjonów w Coastal Command i 2 dywizjonów Bomber Command. W służbie brytyjskiej B-17 operowały aktywnie w pasie wybrzeży niemieckich i francuskich, zwalczały okręty Kriegsmarine na Atlantyku i Morzu Śródziemnym oraz atakowały niemieckie i włoskie pozycje w Afryce Północnej (Libia). Polscy piloci stanowili załogę wielu z tych maszyn. Lotnictwo amerykańskie w chwili ataku japońskiego na bazę Pearl Harbor na Hawajach (7.12.1941 r.) posiadało w dywizjonach bombowych 100 samolotów B-17C, D, E, z tego większość w bazach na Pacyfiku. Podjęcie masowej produkcji B-17E (512 samolotów), B-17F (3400 samolotów) i B-17G (4035 samolotów) w latach 1941-1943, pozwoliło USAF rozwinąć działania powietrzne na Południowym i Środkowym Pacyfiku oraz w Europie. Otrzymawszy bazy na terytorium Wielkiej Brytanii,



bombowce B-17 amerykańskiej 8 Armii Powietrznej zaczęły dokonywać zmasowanych strategicznych nalotów na Niemcy. Po uchwyceniu przez sprzymierzonych lotnisk w Afryce Północnej i we Włoszech, amerykańskie powietrzne siły strategiczne w Europie rozwinęły aktywne działania atakując samolotami B-17 obiekty w południowej Francji, północnych Włoszech, Południowych Niemczech, Austrii i na Bałkanach. W ramach międzysojuszniczych porozumień samoloty B-17 korzystały także czasowo z lotnisk radzieckich na Ukrainie (1944 r.).
Najwięcej zbudowano samolotów B-17G. Podczas działań na froncie europejskim samoloty B-17 zrzuciły 640 036 t bomb i zestrzeliły 6659 samolotów nieprzyjacielskich. Straty własne wyniosły 4688 samolotów zniszczonych przez samoloty myśliwskie i artylerię.
Zbudowano łącznie 12 780 samolotów wszystkich odmian i wersji.



Dane taktyczno-techniczne:
Załoga : 9 osób.
Konstrukcja: Metalowy dolnopłat z pojedynczym usterzeniem.
Kadłub półskorupowy w sekcjach pomieszczeń załogi hermetyzowany.
NAPĘD : 4 gwiazdowe 9-cylindrowe wysokościowe silniki Wright Cyclone R-1820-97 o mocy startowej 883 kW (1200 KM).
ŚMIGŁA : metalowe trójłopatowe, przestawialne,dwuzakresowe.
Szerokość: 31,63 m, Długość: 22,63 m, Wysokość: 5,82 m
Masa własna: 16,4 t , Masa Całkowita: 29,7 t
Prędkość Maksymalna: 458 km/h
Pułap normalny: 10850 m
Zasięg: 5450 km
Uzbrojenie: 13 ruchomych (w tym 4 podwójne sprzężone) kaemów cal. 12,7 mm,
5000 kg. bomb