Po wprowadzeniu w 1967 roku do uzbrojenia armii amerykańskiej
karabinu M16 także w Europie rozpoczęto prace nad nowymi karabinami
strzelającymi amunicją pośrednią. We Francji projekt nowej broni powstawał w
Manufacture d'Armes de St-Etienne (MAS, część państwowego koncernu GIAT, a
obecnie Nexter). Zespół konstruktorów, którym kierował Paul Tellie, rozpoczął
prace w 1967. W 1971 roku był gotowy prototyp nowego karabinu. Po raz pierwszy
zaprezentowano go publicznie w 1973 roku na wystawie francuskiego sprzętu
wojskowego SATORY. W latach 1972-73 odbywały się próby nowego karabinu
(porównywano go z produkowanym w zakładach Manurchin licencyjnym karabinem SIG
540). Karabin zaprojektowany przez P. Tellie okazał się pod wieloma względami
lepszy, ale nadal nie podjęto decyzji o wprowadzeniu go do uzbrojenia.
Podstawową przyczyną niepodjęcia decyzji był konserwatyzm wojskowych, z dużą
podejrzliwością traktujących karabin w układzie bullpup (z magazynkiem za
chwytem), o nietypowo działającej automatyce (zamek półswobodny wzorowany na
konstrukcjach Paula Kiralego), takich jak pm 39M i 43M. Jednak dalsze próby
sprawiły, że przezwyciężono nieufność wojskowych i 8 sierpnia 1977 roku karabin
FAMAS w wersji F1 został przyjęty do uzbrojenia. Nowa broń miała zastąpić
karabiny MAS 49 i pistolety maszynowe MAT 49. Pomimo przyjęcia do uzbrojenia,
nadal trwały prace nad doskonaleniem konstrukcji. W 1979 roku karabin wyposażono
w ogranicznik długości serii. W tym samym roku rozpoczęto seryjną produkcję.
Nowy karabin najszybciej znalazł się na uzbrojeniu Legii Cudzoziemskiej.
Żołnierze z powodu charakterystycznego kształtu nadali nowej broni nazwę Le
Clairon (fr. Trąbka). Nowy karabin produkowany w dużych ilościach (wyprodukowano
ok. 400 000 egzemplarzy odmiany F1) szybko wyparł z uzbrojenia starsze typy
broni. Na początku lat osiemdziesiątych wersję F1 zastąpiła dopracowana wersja
G1 (zmiany miały na celu zwiększenie ergonomii karabinu). W 1994 roku powstała
wersja G2 przyjęta w 1995 do uzbrojenia francuskiej marynarki wojennej, a kilka
lat później także wojsk lądowych. Powstały także wersje eksportowe karabinu, ale
nie zdobyły większej popularności (małe ilości karabinów FAMAS zakupiły Senegal,
Dżibuti, Gabon i Zjednoczone Emiraty Arabskie). Obecnie FAMAS G2 stał się
podstawą do opracowania karabinu wchodzącego w skład systemu FELIN (program
mający na celu opracowanie broni i wyposażenia żołnierzy będący francuską
odpowiedzią na amerykański program "Land Warrior")

Wersje karabinu:
F1 - pierwsza wersja seryjna. Karabin strzelał amunicją 5,56 x 45 mm M193.
Zasilany z magazynków pudełkowych (25 naboi).
FA MAS "Export" - na rynek cywilny
FA MAS "Civil" - kalibru .222 również na rynek cywilny
G1 - poprawiona wersja produkowana dla armii francuskiej. Zmiany miały głównie
poprawić ergonomię broni. Zmieniono kształt łoża i chwytu pistoletowego,
klasyczny kabłąk spustu został zastąpiony dużą osłoną całej dłoni (wzorowaną na
Steyr AUG).
G2 - wersja dostosowana do standardów NATO. Zastosowano amunicję (5,56 x 45 mm
NATO) i łukowe magazynki zgodne ze STANAG. Krótka szyna Picatinny na szczycie
chwytu transportowego. Brak ogranicznika długości serii, może być zamntowany.
G2 "Commando" - karabinek ze skróconą lufą (405 mm).
G2 SMG - karabinek z bardzo krótką lufą (subkarabinek) mający pełnić funkcję
pistoletu maszynowego.
G2 "Sniper" - wersja z wydłużoną lufą (620 mm) i celownikiem optycznym mająca
pełnić funkcję karabinu wyborowego
G2 "Picatinny rail" - wersja posiadająca obniżony uchwyt transportowy, którego
górna powierzchnia tworzy długą szynę Picatinny.
G2 + M203 - wersja ze zmienionym łożem umożliwiającym montaż granatnika
podlufowego M203.
* FAMAS-FELIN - karabin wyposażony w elektroniczny celownik dzienno-nocny,
laserowy, a także interfejs umożliwiający współpracę z resztą elementów
wyposażenia (wyświetlaczem nahełmowym).
Karabin szturmowy FAMAS jest bronią samoczynno-samopowtarzalną w układzie
bullpup. Automatyka broni działa na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Broń
strzela z zamka zamkniętego. Opóźnienie ruchu zamka odbyw się w wyniku pozornego
zwiększenia masy dwuczęściowego zamka. W komorze nabojowej zastosowano rowki
Ravellego ułatwiające wyciąganie łusek.
Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym, seriami
trójstrzałowymi i ogniem ciągłym. Skrzydełkowa dźwignia przełącznika rodzaju
ognia pełniąca także funkcję dźwigni bezpiecznika przed spustem, wewnątrz osłony
spustu. Za magazynkiem znajduje się przełącznik: ogień ciągły - serie
trójstrzałowe. Zabezpieczenie karabinka przed strzałami przedwczesnymi zapewnia
spust samoczynny, włączany dźwignią opóźniającą w chwili zamknięcia zamka.
Ponadto przesunięcie iglicy może nastąpić dopiero po zamknięciu zamka w wyniku
współpracy podcięcia iglicy z trzonem dźwigni opóźniającej. Zasilanie z łukowych
magazynków o pojemności 20 lub 30 naboi (F1 - 25, pudełkowy). Przyrządy
celownicze składają się z muszki i dwóch przezierników (jeden do celowania przy
dobrym, drugi przy słabym oświetleniu). Oba przezierniki mają stałą nastawę
odpowiadającą odległości 300 m (muszka regulowana w płaszczyźnie poziomej,
celownik w pionowej).
Lufa z przewodem bruzdowanym, zakończona szczelinowym tłumikiem płomieni
pełniącym także funkcję hamulca wylotowego. Za tłumikiem płomieni pierścienie
prowadzące dla granatów nasadkowych. Kolba, łoże i chwyt pistoletowy wykonane z
tworzywa sztucznego. Karabin standardowo wyposażony w lekki dwójnóg.
Przystosowany jest dla strzelców prawo- i leworęcznych - centralnie umieszczono
napinacz zamka, przełącznik rodzaju ognia, wyłącznik ogranicznika długości serii
i zatrzask magazynka. Ponadto wykonano dwa gniazda wyciągu i dwa okna wyrzutowe
łusek.
Nazwa - FA MAS F1 (w nawiasach G2) (Fusil d'Assaut de la Manufacture d'Armes de
St-Etienne - fr. karabin szturmowy z Fabryki Broni w Saint-Etienne)
Kraj produkcji - Francja
Producent - MAS z St. Etienne
Rok ukazania - 1973 (1994)
Kaliber - 5,56 x 45 mm, M193 (SS109)
Opcjonalne kalibry - .222
Masa bez magazynka - 3,61 kg (3,68)
Masa magazynka załadowanego - 450 g (470)
Długość broni - 757 mm
Długość lufy - 488 mm
Prędkość początkowa pocisku - 960 m/s (925)
Energia początkowa pocisku - 1640 J (1710)
Szybkostrzelność teoretyczna - 900-1000 strz./min. (1000-1100)
Zasięg skuteczny - 300 m (400)