Rasowy samolot myśliwski, przerobiony z Typhoona. Inżynier Sydney Camm rozpoczął w marcu 1940 roku modyfikowanie swojego  modelu w kierunku lepszych osiągów. Było to maksymalizowanie możliwości technologicznych samolotów śmigłowych. W Typhoonie zmieniono wszystko; skrzydła, wielkości, uzbrojenie, silnik, podwozie. Projekt został przygotowany w październiku 1941. Projekt wstępnie nazywał się Typhoon Mark II, ale w dniu oblatywania prototypów 28 lutego 1942 roku nazywał się już Haker Tempest, czyli burza.
Samolot ten zamierzano produkować w kilku wersjach (stąd też zamówiono odpowiednio prototypy dla każdej z wersji, oprócz wersji Mk.VI, której plany powstały później):
* Mk I – z silnikiem rzędowym Napier Sabre IV o mocy 2500 KM (1840 kW) i chłodnicami w skrzydłach,
* Mk II – z silnikiem gwiazdowym Bristol Centaurus V o mocy 2520 KM (1855 kW),
* Mk III – z silnikiem rzędowym Rolls-Royce Griffon IIB,
* Mk IV - z silnikiem rzędowym Rolls-Royce Griffon 61,
* Mk V – z silnikiem rzędowym Napier Sabre IIA lub IIB
* Mk VI – przerobiona wersja Mk V przystosowana do służby w krajach tropikalnych, napędzana silnikiem Napier Sabre V o mocy 2340 KM (1722 kW), mająca wlot powietrza do chłodnicy w skrzydłach.
Pierwszy prototyp wersji Mk. V oblatano w dniu 2 września 1942 roku. Był on przerobiony z seryjnego samolotu myśliwskiego Hawker Typhoon, uczyniono tak aby przyśpieszyć prace nad nim. Miał, więc jeszcze osłonę kabiny, drzwi do kabiny typu samochodowego i silnik Sabre II oraz ogon z Typhoona. Szybko jednak wymieniono mu osłonę kabiny na kroplową i ogon na docelowy, cieńszy, zgodny z projektem. Prototyp ten zachowywał się w powietrzu doskonale.

Seryjny samolot Hawker Tempest Mk V został wyprodukowany w wytwórni Hawker w Langley i oblatany 21 czerwca 1943 roku. Charakteryzował się on silnym uzbrojeniem, podobnie jak samolot Hawker Typhoon złożonym z 4 działek 20 mm, był natomiast od niego nieco szybszy i zwrotniejszy. Do sierpnia 1945 roku ogółem wytworzono 805 samolotów w tej wersji. Pierwszych 100 sztuk miało jeszcze działka o długiej lufie które wystawały przed krawędź skrzydła. Ponadto wzmocniono połączenie kadłuba z ogonem płytami podobnymi do łusek ryby przez co ogona nie można było odłączyć od kadłuba i ponadto i oznaczono je jako Tempest V Series 1. Pozostałe Mk. V miały już działka o krótkiej lufie, nie wystające poza krawędź skrzydła, mogły też przenosić dodatkowe zbiorniki z paliwem, oznaczono je jako Tempest V Series 2.



W II wojnie światowej używane były tylko samoloty Hawker Tempest Mk V. Wprowadzono je do służby do dywizjonów myśliwskich RAF 3 i 486, a od lipca 1944 roku do dywizjonu 56. Na maszynie tej walczył m.in. Pierre Clostermann, as myśliwski II Wojny Światowej. Pozostałe wersje seryjne samolotów Hawker Tempest Mk II i Mk VI weszły do służby po zakończeniu II wojny światowej. W lotnictwie brytyjskim były używane do 1951 roku. Oprócz lotnictwa brytyjskiego samoloty tego typu używało lotnictwo Indii i Pakistanu. W lotnictwie pakistańskim używano ich do 1953 roku. Na samolotach Hawker Tempest Mk V latali bojowo polscy piloci w składzie 56 dywizjonu myśliwskiego RAF. Wykonywali oni głównie loty szturmowe oraz zwalczali niemieckie pociski rakietowe V-1.



Ocena
Tempest był na swoje czasy znakomitą konstrukcją, świetnie uzbrojony - 4x20 mm, 200 pocisków na lufę - duży zasięg i prędkość pozioma, odporny na uszkodzenia, ale jednocześnie mniej zwrotny niż jego przeciwnicy i śmiertelnie niebezpieczny podczas lądowania na brzuchu. Trudny w pilotażu samolot dla weteranów, którzy potrafili go okiełznać i wykorzystać jego zalety. Mistrz w niszczeniu V-1, atakach na pociągi i lotniska niemieckie. Pojawił się jednak za późno.
Dane techniczne
Napęd 1 × Napier Sabre IIA, lub
Napier Sabre IIB, lub
Napier Sabre IIC
Moc IIA: 2180 KM (1604 kW)
IIB: 2200 KM (1619 kW)
IIC: 2260 KM (1663 kW)
Wymiary
Rozpiętość 12,50 m
Długość 10,26 m
Wysokość 4,90 m
Powierzchnia nośna 28,06 m²
Masa
Własna 4080 kg
Startowa 5420 kg
Osiągi
Prędkość maksymalna 682 km/h
Prędkość wznoszenia 15,3 m/s
Pułap 11150 m
Zasięg 1180 km (z dodatkowymi zbiornikami – 2450 km)
Uzbrojenie
4 × działko Hispano-Suiza kal. 20 mm (po 2 w skrzydłach)
8 × niekierowany pocisk rakietowy SAP-60 (po 4 pod skrzydłami), lub
2 × bomba o masie 454 kg