Historia działań specjalnych w historii Kanady rozpoczęła się od przybycia do stron ojczystych snajperów wyszkolonych przez Brytyjczyków podczas I Wojny Światowej. Podczas II W Ś, w 1942 roku powstała wspólna kanadyjsko-amerykańska 1 Jednostka Sił Specjalnych (1st Special Service Force - 1st SSF) która walczyła w Aleutach, na Sycylii i froncie włoskim. Ze względu na czarno pomalowane twarze i zaskakujące nocne ataki - 1 SSF dostała od Niemców miano Czarnych Diabłów. Czarne Diabły jako pierwsi wkroczyli do wyzwolonego Rzymu. Alianci rozwiązali tą jednostkę w 1944 roku po obniżeniu znaczenia frontu włosko-bałkańskiego. Podczas wojny w Korei, Kanadyjczycy walczyli w newralgicznych odcinkach frontu w obronie południowej Republiki Koreańskiej. Podczas Zimnej Wojny powstał elitarny Kanadyjski Regiment Spadochronowy. Była to jednostka powietrznodesantowa i przeciwdywersyjna powstała w 1968 w obawie przed sowiecką infiltracją i zagrożeniem inwazji na Kanadę i Alaskę (północny zamorski stan USA). Wyselekcjonowani żołnierze stanowili ekspedycyjną siłę Kanady i podstawę licznych kanadyjskich kontyngentów w ramach wojsk ONZ. Cieniem na jednostce był incydent z zabiciem dwóch Somalijczyków w czasie nieudanej misji stabilizacyjnej w Somalii. Rządzący w połowie lat 90 liberałowie zlikwidowali Canadian Airborne Regiment w 1995 roku, nie uwzględniając tego, że wszyscy cudzoziemscy żołnierze stali się celami ataków terrorystycznych w Mogadishu.

Za zadania ochrony antyterrorystycznej w latach 70 i 80 odpowiadały kanadyjskie specjalne oddziały policji SWAT i ERT. W początku lat 80 rozpoczęły się ataki terrorystyczne Tajnej Armii Wyzwolenia Armenii na tureckie ważne osobistości w Kanadzie. Terroryści chcący pomścić masakry Ormian z 1912, zajęli Ambasadę Turcji w Ottawie, wzięli zakładników, turecki ambasador zdołał uciec skacząc z 1 piętra. Pomimo kapitulacji terrorystów, władze Kanady zostały skompromitowane. W 1985 roku zostaje uwolniony w Egipcie samolot uprowadzony przez Palestyńczyków. W wyniku akcji komandosów egipskich z Force 777 dwóch kanadyjskich obywateli zginęło.

Special Emergency Responce Team.
Władze Kanady postanowiły w 1986 powołać centralny elitarny oddział złożony z najlepszych policjantów Kanadyjskiej Królewskiej Policji Konnej, czyli SERT. Równocześnie stworzono ośrodek szkolenia antyterrorystycznego w Dwyer Hill, czyli - DHTC. Pomoc w tworzeniu i szkolenie SERT obyły się z pomocą niemieckiej GSG-9 oraz Amerykanów z FBI HRT. SERT ochraniał Igrzyska Olimpijskie w Calgary (1988). Wojskowi chcieli przejąć od Policji CERT aby utworzyć jednostkę wzorowaną na SAS.

Narodziny Joint Task Force 2
Joint Task Force 2 powstała w wyniku rozszerzenia SERT o wybitnych żołnierzy z Kanadyjskiego Pułku Spadochronowego i batalionu lekkiej piechoty Princess Patricia (operującego na odmianach KTO Piranha III). W ramach JTF2 są oni podzieleni na 2-4 osobowe sekcje. Kandydat musi mieć za sobą przynajmniej 2 lata służby w siłach zbrojnych. O przyjęcie mogą ubiegać się również kobiety. Ocenia się, że tylko jeden z 10 żołnierzy ochotniczo zgłaszających się do jednostki przechodzi sprawdzian wytrzymałości fizycznej i psychicznej. Na ten drugi aspekt zwraca się sporo uwagi, bo idealny operator powinien być tak odporny na stres, jak i dojrzały. Selekcja jest oparta o wzorce brytyjskiego i nowozelandzkiego SAS i Delta Force.

JTF 2 było widziane w Bośni i Kosowie podczas ochrony kontyngentu ONZ. Kiedy Bośniaccy Serbowie wzięli za zakładników żołnierzy UNPROFOR, kanadyjscy komandosi byli gotowi do akcji ratowniczej, podobnie jak GROM. Żołnierze zostali uwolnieni w wyniku negocjacji. Później JTF 2 stanowił komponent afrykańskich misji pokojowych wojsk Kanady. Kanadyjskich komandosów wysłano do Limy, gdzie mieli wesprzeć kolegów peruwiańskich, którzy przygotowywali się do odbicia 500 zakładników więzionych przez terrorystów Tupac Amaru w rezydencji ambasadora Japonii. Plan zakładał wynegocjowanie uwolnienia więźniów w zamian za fikcyjną gwarancję bezpiecznego wylotu terrorystów na Kubę, z którą Kanada utrzymuje dobre stosunki. Operatorzy JTF2 mieli pojmać terrorystów tuż przed odlotem. Władze Peru wysłali własne Siły Specjalne i odnieśli wtedy wielki sukces. JTF 2 operuje w Afganistanie i Iraku. Kontrowersje w 2002 i 2004 wywołały publikacje z fotografiami kanadyjskich komandosów eskortujących na lotniskach więźniów do Guantanamo. JTF wykonywał misje bojowe w Afganistanie do początku wojny, kiedy nasze dowództwo ograniczyło działania naszych komandosów do ochrony baz - dopiero później GROM i 1 PSK rozpoczął polowania na terrorystów.

Uzbrojenie Kanadyjczyków
- Karabiny szturmowe Diemaco SSW (z lufą pośredniej długości między M-4 a M-16) opracowane zgodnie z sugestiami członków JTF2, wyposażone w szyny uniwersalne i akcesoria podobne do zestawu SOPMOD. Inne karabinki to AK-47/AKM i AK-74.
- Pistolety maszynowe stanowi rodzina Heckler Koch MP-5 (A2/A3/A4/A5, SD3/SD6), FN P-90.
- Karabinki maszynowe to C9A1 czyli kanadyjskie Minimi.
- Pistolety to Sig Sauer P225/228/229.
- Strzelby to Benelli 4 Super 90 oraz Remington 870.

- Snajperzy posiadają karabiny precyzyjne HK PSG-1, Accuracy International AWP (L-96) oraz wielkokalibrowe samopowtarzalne Barret M-82A2.
- Do walki z pojazdami opancerzonymi są granatniki jednorazowe AT4 (M-136) oraz ppk MBDA Eryx.
- Systemy elektrooptyczne to amerykańskie gogle NVG: AN/PVS-7, AN/PVS-14 i gogle III Gen Maxikite, celowniki Elcan i Eotech.



Samoloty transportowe z których korzysta JTF 2 to Boeing C-17A, Lockheed CC-130 Hercules, Airbus CC-150 Polaris. Każdy komandos posiada odbiornik GPS, wyposażenie do skoków spadochronowych z wielkich wysokości i opancerzenie i hełm ze Spectry albo hełm MICH. Do wsparcia JTF 2 nowy konserwatywny rząd powołał nowe kanadyjskie jednostki i jednolite dowództwo wojsk specjalnych. Kanadyjski Pułk Operacji Specjalnych wzorowany na amerykańskich Rangers'ach i jednostkach brytyjskich wchodzących w skład Special Forces Support Group (SFSG) CSOR ma być przeznaczony do osłony działań JTF2, jak również podejmowania misji typu rekonesansowego, a także szkolenia sił specjalnych innych państw i przeprowadzania ewakuacji ludności cywilnej na dużą skalę, będzie liczyć 750 żołnierzy. To następca bezmyślnie zlikwidowanego Kanadyjskiego Regimentu Spadochronowego. Do operacji Morskich powstanie morska jednostka operacji specjalnych - Marine Commando Regiment wzorowany na brytyjskim SBS, amerykańskich SEALS i francuskim Jaubert. Lotnicze operacje wspiera lotnictwo kanadyjskie i specjalny dywizjon śmigłowców CH-146 Griffon.