Niszczyciel czołgów Jagdpanther opracowany w zakładach Kruppa  i Daimler-Benz w 1943 roku na samobieżne działo przeciwpancerne . Uzbrojenie wozu stanowił czołgowy wariant popularnej, niemieckiej armaty przeciwpancernej Pak 43 kal. 88 mm, której skuteczność była nieporównywalna ze wszystkim co jeździło wtedy na gąsięnnicach, zasięg skuteczny 2,5-3 km. Opancerzenie przedziału bojowego wynosiło 40-80 mm, potem jednak wydano polecenie pogrubienia pancerza czołowego do 100 mm.  20 października 1943 r. na poligonie w Arys przedstawiono model Adolfowi Hitlerowi i ostatecznie we wrześniu 1943 r. gotowa była nadbudowa, w październiku ukończono pierwszy prototyp oznaczony V101, zaś drugi V102 był gotowy do prób 17 listopada 1943 r. Pojazdy te w stosunku do projektu z 1 maja 1943 roku cechowały się słabszym opancerzeniem. Związane to było z koniecznością ograniczenia ciężaru pojazdu;  pancerz czołowy miał tylko 80mm (zamiast 100mm), bok i tył wanny kadłuba chronił pancerz grubości 40mm, wierzch nadbudowy 30mm, a wierzch tyłu kadłuba miał tylko 25mm grubości. Całkowita masa opancerzenia wynosiła ok. 17 ton. Zmianie uległ również mechanizm lawety armaty, miała ona bowiem mieć możliwość wychylania się na boki o 12° w obie strony a nie jak planowano wcześniej 14°. Przygotowania do produkcji seryjnej w zakładach Daimler-Benz rozpoczęły się na początku 1943 roku. Rozpoczęcie produkcji seryjnej planowano na grudzień 1943 roku, ale pierwsze Jagdpanthery ostatecznie opuściły taśmę produkcyjną zakładów MIAG w styczniu 1944 roku. Z powodu nalotów amerykańskiej 8 floty powietrznej /czerwiec, październik/ fabryka nie osiągnęła planowanej przepustowości produkcji i część została przesunięta do MNH (Maschinenfabrik Niedersachsen Hannover) w Hanowerze oraz w MBA (Maschinenbau und Bahnbedarf) w Poczdamie. Do kwietnia 1945 r. zostało wyprodukowanych ok. 415 "Jagdpanther". Zastosowanie Bojowe: w Jagdpanthery uzbrojone były samodzielne bataliony niszczycieli czołgów. Chrzest bojowy przeszły w Normandii (555 i 654 Panzerjagerabteilung) osiągając duże sukcesy, podobnie jak później w Ardenach. Na froncie wschodnim Jagdpanthery pojawiły się jesienią 1944 roku, skutecznie zwalczając radzieckie czołgi IS-2. Pod koniec wojny walczyły w Niemczech. Do końca wojny były najlepszymi niemieckimi niszczycielami czołgów, doskonale łączącymi dobrą manewrowość z potężną armatą nie mającą odpowiedników w uzbrojeniu alianckich pojazdów.



Ocena
Jeden z najlepszych czołgów II wojny. W końcu pod koniec wojny Niemcy wyprodukowali coś nadzwyczajnego. Były szybkie, dobrze opancerzone i uzbrojone. Działa samobieżne "Jagpanther" stanowiły bardzo efektywną broń, cieszącą się uznaniem swoich załóg i wroga. Dzięki doskonałej kombinacji mobilności, potężnej siły ognia oraz grubego pancerza działa te mogły dosłownie dziesiątkować wrogie pojazdy, zanim te zbliżyły się na odległość umożliwiającą im skuteczne odpowiedzenie ogniem. Jedynym efektywnym wrogiem Jagdpanter były bazooki i lotnictwo. Stanowiły postrach każdego związku pancernego, który stawał im na drodze. Jednak pojazdy te pojawiły się zbyt późno i przede wszystkim w zbyt małej ilości, aby cokolwiek zmienić.



Dane techniczne
Załoga: 5 ludzi - dowódca, celowniczy, ładowniczy, strzelec radiotelegrafista, kierowca.
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy Maybach HL 230 P30 o mocy 700 KM (515 kW)
Transmisja mechaniczna
Pojemność zbiornika paliwa 720 l
Pancerz grubość: 16 – 100 mm
Długość 9,87 m
Szerokość 3,27 m
Wysokość 2,72 m
Prześwit 0,56 m
Masa 44 800 kg (45 500 kg)
Osiągi
Prędkość 65 km/h (po drodze)
25 km/h (w terenie)
Zasięg 250 km (po drodze)
100 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,60 m
Rowy (szer.) 2,45 m
Ściany (wys.) 0,90 m
Kąt podjazdu 30º
Uzbrojenie
1 armata KwK 43 kal. 88 mm
1 karabin maszynowy MG34 kal. 7,92 mm