Jagdtiger (Sd. Kfz. 186 Panzerjäger Tiger Ausf. B) - niemieckie ciężkie działo pancerne zbudowane na podwoziu czołgu ciężkiego PzKpfw VI B Königstiger (Tiger II). Był to najcięższy pojazd pancerny użyty bojowo podczas II wojny światowej. Jagdtiger był nazywany czasem "samobieżnym bunkrem". W 1943 roku w Niemczech rozpoczęto pracę nad zbudowaniem działa pancernego z działem PaK 44/2 L/55 kal. 128 mm. Do konstrukcji tego działa użyto podwozia czołgu Tiger II, przy czym użyto podwozia zarówno firmy Henschel jak i firmy Porsche. Prototyp tego działa zbudowano w październiku 1943 roku, a już w grudniu chciano go skierować do produkcji seryjnej, co się jednak nie udało. Produkcję seryjną rozpoczęto dopiero w lipcu 1944 roku. Jagdtiger był niezbyt "wygodnym" pojazdem. Jego działo było rozmiarów prawie okrętowych. Nie miał obrotowej wieży, więc aby strzelić musiał się obrócić cały pojazd. Jagdtiger często się też psuł. Była to więc potężna aczkolwiek niezbyt doskonała pod względem technicznym konstrukcja, co w połączeniu ze znikomą liczbą 85 wozów zbudowanych w latach 1944-1945 spowodowało, że jej znaczenie bojowe było prawie zerowe zwłaszcza, że do jednostek bojowych skierowano tylko 48 sztuk.
Działo to zostało skierowane we wrześniu 1944 roku do jednostek pancernych armii niemieckiej. Utworzono dla nich specjalne bataliony, które wyposażone były w działa pancerne Jagdtiger. Pierwsza taka jednostka utworzona została we wrześniu 1944 roku i był to 653 ciężki batalion niszczycieli czołgów (niem. 653. schwere Panzerjäger Abteilung). Następne oddziały to: 512 ciężki batalion niszczycieli czołgów (512. schwere Panzerjäger Abteilung), 424 ciężki batalion pancerny (424. schwere Panzer Abteilung), 501 ciężki batalion pancerny SS (501. schwere SS Panzer Abteilung) i częściowo 511 ciężki batalion pancerny (511. schwere Panzer Abteilung). Wszystkie te jednostki walczyły w latach 1944-1945 na froncie zachodnim II wojny światowej.



Ocena: W czasie II wojny światowej Niemcy i Rosjanie uparcie wierzyli, że większe, grubsze i z większą armatą, może więcej. Jak doświadczenie wskazuje, nie była to prawda. Przede wszystkim dlatego, że nie potrafiono jeszcze skonstruować na tyle mocnego silnika, aby z tak ciężkiej konstrukcji zrobił coś bardziej mobilnego niż żółw. Był to najcięższy pojazd pancerny użyty bojowo podczas II wojny światowej.. Sama jednak idea, grubo opancerzonego niszczyciela czołgów przetrwała w różnych odmianach we wszystkich głównych armiach świata.



Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy Maybach HL 230 P30 o mocy 700 KM (515 kW)
Transmisja mechaniczna
Pancerz spawany z płyt stalowych, o grubości: 25 – 250 mm
Długość 7,527 m
Szerokość 3,625 m
Wysokość 2,945 m
Prześwit 0,49 m (na podwoziu typu Henschel)
0,48 m (na podwoziu typu Porsche)
Masa 75 000 kg (na podwoziu typu Henschel)
76 000 kg (na podwoziu typu Porsche)
Osiągi
Prędkość 38 km/h (po drodze)
17 km/h (w terenie)
Zasięg 110 km (po drodze)
80 km (w terenie)