Historia WKbW (Wielkokalibrowy Karabin Wyborowy) zaczyna się już po
I Wojnie Światowej. Zdobywane przez Amerykanów niemieckie 13 mm karabiny
przeciwpancerne Mauser M1918 były transportowane do USA i dostosowywane do
kalibru .50 BMG (12.7mm x99) w celu przetestowania tej amunicji i skuteczności
późniejszego M2. W końcu lat 40-stych konwertowane były 13.79mm kbppanc Boys
oraz PzB39. W czasie wojny koreańskiej Chińczycy używali radzieckich 14.5mm
rusznic PTRD, które po dostaniu się w ręce amerykańskie, również były
przerabiane do 12.7mm. Żołnierze amerykańscy wymieniali lufę PTRD na tą z M2
oraz dołączali celownik optyczny Unertl x20. Broni tak skonstruowanej używali do
zwlaczania celów żywych. Po dość długim zastoju w tej dziedzinie w Wietnamie
używano w charakterze WKbW M2HB. Tutaj należy wspomnieć o pierwszym
nieoficjalnym rekordzie, który należy do Carlsa N. Hatchcocka. W 1967w
Wietnamie, w okolicach Duc Pho trafił wietnamskiego majora z odległości ok.
2285m pierwszym strzałem. Dzisiaj rekord ten należy do Kanadyjczyka Roba
Furlonga który w Afganistanie podczas Operacji Anakonda uzyskał trafienie z
odległości 2430 m z karabinu McMillan TAC-50.
Po wojnie w Wietnamie WKbW przeniosły się do cywila. Na początku lat 1970.
McMillan starał się zainteresować wojsko swoimi konstrukcjami na nabój .50. ale
wojsko nie miało wówczas zapotrzebowania na taką konstrukcję. Cywile natomiast
szeroko używali przerobionych na .50BMG Boys, PTRD czy PzB39, aż w końcu w 1985
powstało w USA FCSA (Fifty Caliber Shooters Association). Wyczuwając nadchodzącą
koniunkturę, firma Barrett Firearms Manufacturing, opracowała w 1982 roku WKbW
Barrett M82. Produkcja zaczęła się w 1983. W 1986 roku dokonano modernizacji do
M82A1. W końcu, w roku 1990 armia amerykańska zdecydowała się na zakup tego
karabinu (pierwsi jednak zrobili to Szwedzi w 1989r., gdzie służy pod nazwą
AG90). W Wielkiej Brytanii znany jest pod nazwą L82A1.
Barrett M82A1 ("Light Fifty") to samopowtarzalny wielkokalibrowy karabin
wyborowy, działający na zasadzie krótkiego odrzutu zamka. Lufa typu Kriegera,
pływająca, karbowana, aby zwiększyć efektywność chłodzenia i sztywność. Na końcu
znajduje się daszkowy, dwukomorowy hamulec wylotowy o efektywności 69%.
Zasilanie odbywa się z magazynka mieszczącego 10 naboi, umieszczonego w
gnieździe znajdującym się przed chwytem pistoletowym.
Barret M82A1 posiada dwójnóg zamontowany do metalowej osłony lufy oraz rączkę
transportową. Broń można zamontować podstawie trójnożnej M122 (masa 6,8kg) lub
M3 (masa 20kg). Zastosowano uniwersalną szynę montażową Picatinny (standard
STANAG 2324) ułatwiającą montaż lunety, najczęściej stosowana są lunety Leupold
M o powiększeniu 10x. Karabin posiada również mechaniczne przyrządy celownicze.
Na podstawie Barreta M82A1 skonstruowano wielkokalibrowy karabin wyborowy Barret
M82A2 w układzie bull pup (skonstruowana dla przeniesienia środka ciężkości i
umożliwienia strzelania w pozycji stojącej) oraz Barret M82A3 z wydłużoną
uniwersalną szyną montażową. Karabin może być złożony w 30 sekund, a rozłożony w
15. Funkcją WKbW jest Likwidacja sprzętu technicznego do odległości 1200 m,
likwidacja siły żywej do odległości 2300 m oraz likwidacja niewypałów z
bezpiecznej odległości.
Dane techniczne
Kaliber .50 (12,7 mm)
Nabój 12,7 mm NATO
Magazynek pudełkowy, 10 nab.
Wymiary
Długość 1448 mm (z 773 mm lufą)
1219 mm (z 508 mm lufą)
Długość lufy 737 mm
508 mm
Masa
broni 14 kg (z 773 mm lufą)
13,5 kg (z 508 mm lufą)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 854 m/s
Energia pocz. pocisku >16500J
Zasięg max. >6800m
Zasięg skuteczny 1800 - 2000 m
Przebijalność pancerza ze 100 m 20 mm