Mi-24 swoją waleczną historię rozpoczął w Afganistanie. Jego kodowa nazwa "Hind" (ang. "Łania") z pozoru wydaje się być zupełnie chybiona. Jak "kobyła", która ma maksymalną masę startową 11.5 tony i ma wewnętrzny przedział pasażerski dla piechoty może aspirować do nazwy zwierzęcia tak płochliwego i szybkiego?
Może, ponieważ jest to jeden z najbardziej niesamowitych śmigłowców, w którym zastosowano ogromną jak na owe czasy ilość innowacji. Zacząć trzeba od skrzydeł. Był to pierwszy bojowy śmigłowiec, który oprócz łopat wirnika wykorzystywał siłę nośną małych skrzydeł (7,23m rozpiętości). Pozwalało mu to na osiągnięcie imponującej prędkości 340km/h a także skróciło czas startu śmigłowca, kiedy piloci mają możliwość rozbiegu startują helikopterem jak samolotem. Przy tej wadze, przy tym opancerzeniu, przy udźwigu niemal półtorej tony na zewnętrznych podczepach budził lęk nie tylko wśród oddziałów naziemnych, ale również wśród pilotów. Otóż, przez wiele lat sądzono, że żaden śmigłowiec nie może wygrać z myśliwcem. Wśród pilotów krążyła jednak plotka, że jednemu pilotowi śmigłowca Mi-24 się to udało. Wiele lat później pogłoska się potwierdziła, przez co produkt Mila stał się od razu legendą. Dodając do tego, że ma tandemową kabinę i strzelca obsługującego głową czterolufowego ckm`u 12.7mm tworzy z niego idealną kombinację bojowej i maszyny wielozadaniowej na polu walki. Jednak, doświadczenia afgańskie uwidoczniły mankamenty maszyny - wielkość i niezdolność walki w trudnych warunkach pogodowych lub w nocy.
Problemem były też środki łączności i nienajlepsze systemy ostrzegania i samoobrony. Nieco wcześniej za modernizację śmigłowca wzięli się Rosjanie tworząc jego nową wersję Mi-34. Jednak nie była zupełnie nowa, bo bazowała na nieprzyjętym do armii Mi-28. Cały wirnik, awionika, a nawet uzbrojenie pochodziło z tego właśnie śmigłowca. Dodajmy, że było to rozwiązanie znacznie tańsze niż kupno nowoczesnych Ka-50, ale mimo wszystko na tyle drogie, że niewielu było nim zainteresowanych. Liczono na zamówienia zagraniczne, gdyż śmigłowca Mi-24 swego czasu używało ponad 30 krajów na świecie. Plany pokrzyżowała konkurencja.
Na początku XX wieku, grupa państw wyszachradzkich (Węgry, Czechy, Słowacja, z Polską na czele) podjęły decyzję o wspólnej modyfikacji Mi-24 i w 2020 roku są one wycofywane na korzyść nowocześniejszych konstrukcji, w celu dostosowania do standardów NATO. Na pierwszy ogień poszła awionika, wzbogacona o komputer potrafiący między innymi utrzymać maszynę w zawisie przy bardzo trudnych warunkach pogodowych, ekrany LCD, urządzenia termowizji i wiele innych. Drugą rzeczą było maskowanie termiczne śmigłowca. Opierało się na zamontowaniu na wydechach specjalnych mieszaczy powietrza - ciepłego z otaczającym.
W niewykorzystanej części belki ogonowej zamontowano wyrzutniki flar oraz folii aluminiowej. Natomiast piloci otrzymali nowoczesne hełmy noktowizyjne, z możliwością nakierowywania pocisków oraz działka ruchem głowy. Najstarsze wersje obsługiwały europejskie TOW'y, teraz można spotkać Mila z Hellfire`ami. Zmieniono też działko na typu łańcuchowego cal. 23mm. zbliżone w parametrach do amerykańskiej "trzydziestki".



Załoga: 2-3 (pilot, pilot/operator uzbrojenia, mechanik pokładowy)

Wyposażenie dodatkowe :
System kontroli zderzeń, System Nawigacyjny, Zakłócanie Podczerwienne, Wyrzutnik flar i folii metalizowanej, Przedział pasażerski dla 8 osób, Termowizor, Noktowizja, Laser wskazujący, Autopilot, Stabilizator (Działko 23mm), Komputer celowniczy +1, Radio, Szyfrator, Laserowy system łączności, Klimatyzacja, Wykrywacz Radarów, Systemy nawigacji, Radar Konturowy.

Uzbrojenie :
Stabilizowane 23mm działko na ruchomej wieży pod śmigłowcem BC +3 N R 8k10 450 10, 14 slotów uzbrojenia w podwieszeniach.

Dane techniczne
Napęd 2 × Isotow TW3-117W, turbowałowe
Moc 2200 KM (1636 kW) każdy
Wymiary
Rozpiętość 6,54 m
Średnica wirnika 17,3 m (5 łopat)
Długość 21,35 m
Długość kadłuba 17,51 m
Szerokość kadłuba 1,70 m
Wysokość 5,47 m
Masa
Własna 8450 kg
Startowa 11800 kg



Pociski rakietowe:
4 × 9M17P Skorpion lub
4 × 32 × S-5 kal. 57 mm lub
4 × 20 × S-8 kal. 80 mm lub
4 × 5 × S-13 kal. 130 mm lub
4 × 5 × S-24B kal. 240 mm lub
6 × R-60 lub
6 × R-73
Zasobniki strzeleckie:
dwulufowe działko GSz-23L kal. 23 mm lub
karabin maszynowy JakB-12.7 kal. 12,7 mm lub
karabin maszynowy 9-A-622 kal. 7,62 mm
Pozostałe:
granatnik AGS-17 z zapasem 300 granatów
wyrzutnik min lub flar oświetlających
do 1500 kg bomb