75 Pułk US Army Rangers (ang. The 75th Ranger Regiment) – elitarna jednostka specjalna wojsk lądowych Stanów Zjednoczonych podległa pod "Dowództwo operacji specjalnych wojsk lądowych Stanów Zjednoczonych" (ang. United States Army Special Operations Command, USSOCOM) z bazą w Fort Benning, stanie Georgia. Pułk jest oddziałem spadochronowym lekkiej piechoty, którego misje polegają na planowaniu i prowadzeniu połączonych operacji specjalnych mających na celu wsparcie polityki rządu Stanów Zjednoczonych. Pułk Rangersów jest jednostką, która cały czas posiada bardzo wysoki stopień gotowości (18 godzin) do podjęcia działań w dowolnym obszarze świata, oraz zdolna jest prowadzić działania samodzielne przez okres pięciu dni. Zadania Rangersów to m.in. prowadzenie akcji bezpośrednich, rajdów na teren wroga, operacji konwencjonalnych i specjalnych (które mogą być realizowane przez lekką piechotę), wsparcie lub ubezpieczenie jednostek specjalnych takich jak Delta Force, Navy Seals, ewakuacja ludzi i sprzętu, infiltracja oraz Eksfiltracja drogą lądową, morską i powietrzną. Specjalizują się w zdobywaniu wrogich lotnisk. Pierwsza jednostka Rangers została stworzona przez majora Roberta Rogersa w 1756 r., powstała z żołnierzy piechoty. Motto Rangersów to "Rangers lead the way" – "Rangersi prowadzą (zawsze na czele)", oraz "Sua sponte" – "Z własnej woli". Każdy żołnierz posiada charakterystyczną czarno-czerwono-białą łukowatą odznakę batalionu Rangersów oraz łuczek 75 Rangers Regiment (po przeniesieniu do innej jednostki lub gdy był na misji bojowej z regimentem) oraz po ukończeniu specjalnego kursu – czarny łuczek z żółtym napisem "Ranger". Charakterystycznym elementem munduru Rangersów jest ich jasno-brązowy beret. Wcześniej beret był w kolorze czarnym. W czerwcu 2001 roku szef Sztabu Armii Amerykańskiej generał Shinseki (pierwszy azjatycki generał w armii amerykańskiej z czterema gwiazdkami) wydał rozkaz pozwalający regularnym wojskom na noszenie czarnego beretu Rangersów. Spowodowało to falę protestów w środowiskach kombatantów w postaci marszów byłych Rangersów z całego kraju do Waszyngtonu. Protest nie zmienił decyzji. Postanowiono jednak przyznać Rangersom beret w kolorze jasno-brązowym (ang. sand-coloured beret). Beret w tym kolorze jest także noszony przez Brytyjską Armię: Special Air Service (SAS), The Special Reconnaissance Regiment (SRR), Nowozelandzki SAS (NZSAS). W kanadyjskiej armii noszony jest przez: Canadian Special Operations Forces Command (CANSOFCOM) w tym Joint Task Force 2 (JTF2) oraz the Canadian Special Operations Regiment (CSOR) a także przez Joint Nuclear, Biological and Chemical Defence Company. Najsłynniejsza akcja to lądowanie na plaży Omaha w Normandii w 1944 roku (operację tę można zobaczyć w filmie Szeregowiec Ryan), oraz operacja w Mogadiszu (fragment operacji Gothic Serpent, tę operacją można zobaczyć w innym wojennym filmie "Helikopter w ogniu") – była to najcięższa ówczesna wymiana ogniowa od czasów wojny w Wietnamie, zginęło w niej 6 Rangersów a wielu zostało rannych.
W 1984 został zorganizowany 3-ci Batalion. Wszystkie trzy bataliony były pod komendą nowej kwatery głównej Rangersów - 75 pułku piechoty (Rangersów). Bataliony Rangersów przeprowadziły bojowe ataki spadochronowe na Grenadę (1983) i Panamę (1989), oraz walczyli w operacji Eagle Claw, Desert Storm, na Haiti i w Somalii. 75 pułk piechoty (Rangersów) został przemianowany w 1986r. na 75 pułk Rangersów.

Dziś, ludzie z 75 pułku Rangersów są przydzielani do zadań i misji podobnych do tych, które podejmowali ich przodkowie podczas minionych trzech i pół wieku. Broń i środki transportu rangersa zmieniły się znacząco; jednakże, podstawowa natura ich operacji pozostała taka sama. Jeśli doświadczony ranger z jednej z kompanii Roberta Rogersa powrócił z przeszłości i dołączył do współczesnego oddziału Rangersów, prawdopodobnie poczułby się jak w domu, po krótkim zapoznaniu się z bronią i treningu strzeleckim. Jednakże mogłoby to chwilę potrwać zanim przyzwyczaiłby się do spadochronu i desantu śmigłowcowego. Wybuch w 1973 wojny na Bliskim Wschodzie uświadomił Departamentowi Armii potrzebę posiadania lekkich oddziałów mobilnych, które mogły by znaleźć się szybko w dowolnym punkcie zapalnym na świecie. Jesienią 1973 roku generał Creighton Abrams, wojskowy szef sztabu, sformułował ideę reaktywowania i zmodernizowania pierwszego oddziału Rangersów (od czasu drugiej wojny światowej) o sile jednego batalionu. W styczniu 1974, przysłał wiadomość do organu kierującego tworzeniem batalionu Rangersów. Wyznaczył cele i misje oraz wybrał pierwszych oficerów. Poczuł że nieustępliwa, zdyscyplinowana i elitarna jednostka Rangersów ustaliłaby standard dla reszty Armii Stanów Zjednoczonych, a gdy Rangersi ukończyliby kurs i powrócili do regularnych jednostek, ich wpływ poprawiłby całą Armię. 'Komentarze' generała Abramsa (które stały się znane jako "Statut Abramsa") spowodowały że Rangersów z początku często nazywano "Własnością Abe'a" Batalion Rangersów ma być elitą, wzorem, i najsprawniejszym batalionem piechoty na świecie; batalion, który uzbrojony i samowystarczalny nie oprze się nikomu. Batalion który powstrzyma wszelkich wrogów i bandytów, a jeżeli tego nie zrobi, powinien zostać rozwiązany. Organizacja Batalionu musi być przeprowadzona właściwie, nie można szczędzić czasu na ten wysiłek, ponieważ po raz pierwszy musi zostać ustalone co jest do zrobienia oraz przy pomocy jakiego wyposażenia, środków i obiektów. Gdziekolwiek podąży batalion Rangersów, musi być oczywistym, że będzie najlepszy. 25 stycznia 1974 kwatera główna Armii Stanów Zjednoczonych forsuje Rozkaz, wydany jako Rozkaz Generalny 127, nakazujący uruchomienie 1 Batalionu Rangersów 75 pułku piechoty, z datą wejścia w życie 31 stycznia 1974. W lutym rozpoczęła się ogólnokrajowa selekcja, a ochotnicy zebrali się przy Fort Benning (Georgia) by przejść trening trwający od marca do czerwca 1974. Selekcja rangersów znana od czasów II wojny światowej zakłada o wiele trudniejszy, bardziej wyczerpujący i bardziej rygorystyczny wycisk , którego absolwentami zostają najwytrzymalsi żołnierze z dużych jednostek US Army, otrzymujący odznakę Ranger. Ranger Course jest znany na świecie ze swojego poziomu trudności - kursant przez wiele dni wyczerpujących zadań i nacisku instruktorów traci kilkanaście kilogramów swojej masy ciała. Znani polscy absolwenci kursu Ranger to Roman Polko i Piotr Patalong. W 1996 powstał czwarty, specjalny batalion Rangersów Regimental Special Troops Battalion (RSTB) w dniu 17 lipca 2006. RSTB zajmuje się rekonesansem, wywiadem, komunikacją i obsługą techniczna pojazdów i sprzętu oraz. innych zadań typowych i nietypowych dla Globalnej Wojny Z Terroryzmem. Rangersi wspierają połączone operacje specjalne mających na celu wsparcie polityki rządu Stanów Zjednoczonych. Pułk Rangersów jest jednostką, która cały czas posiada wysoki stopień gotowości (18 godzin) do podjęcia działań w dowolnym obszarze świata.
Możliwości działania Rangersów obejmują:
- Infiltrację oraz ex-filtrację drogą lądową morską i powietrzną
- Prowadzenie akcji bezpośrednich
- Prowadzenie rajdów
- zwalczanie umocnionego przeciwnika
- Dokonywanie ewakuacji ludzi i sprzętu
- Prowadzenie operacji konwencjonalnych i specjalnych, które mogą być realizowane przez lekką piechotę
Przyjmuje się, że Pułk Rangersów może prowadzić działania samodzielne przez okres pięciu dni.

Organizacja:
75. Pułk Rangersów posiada w swojej strukturze organizacyjnej dowództwo, kompanię dowodzenia i trzy bataliony:
1st/75th Ranger Regiment stacjonuje w Hunter Army Airfield w stanie Georgia,
2nd/75th Ranger Regiment stacjonuje w Fort Lewis w stanie Washington,
3rd/75th Ranger Regiment stacjonuje w Fort Benning w stanie Georgia.

Liczebność pułku według etatu wynosi 1853 ludzi (156 oficerów, 13 chorążych i 1684 podoficerów oraz szeregowców). Dowództwo pułku, wraz z kompanią dowodzenia liczy 128 ludzi (33 oficerów, 4 chorążych i 91 podoficerów oraz szeregowców). Kompania dowodzenia liczy 57 żołnierzy (4 oficerów, 1 chorąży i 52 podoficerów oraz szeregowców), podzielonych pomiędzy dowództwo kompanii, pluton dowodzenia, pluton rozpoznawczy, zespól wsparcia ogniowego i zespół medyczny. W skład plutonu dowodzenia wchodzi: dowództwo, sekcja łączności bazowej, sekcja łączności wysuniętej i sekcja kryptograficzna, w sumie 30 żołnierzy (1 oficer, 1 chorąży i 28 podoficerów oraz szeregowców). Pułkowy pluton rozpoznawczy liczy 16 żołnierzy (1 oficer, 15 podoficerów oraz szeregowców) w dowództwie plutonu i trzech zespołach rozpoznawczych. Każdy z trzech batalionów Rangersów liczy 575 ludzi (41 oficerów, 3 chorążych i 531 podoficerów oraz szeregowców). W skład każdego z batalionów wchodzi dowództwo i kompania dowodzenia oraz trzy kompanie strzeleckie.

Uzbrojenie Rangersów:
Noże i bagnety:
M9 Bayonet
M11 Knife (EOD)
Mk 2 Knife (Ka-Bar)

Miecze oficerskie:
Model 1902 Szabla oficerska

Broń krótka:
M9 (Beretta 92F/FS)
M11 (SIG Sauer P228)
Mk 24 Mod 0 (SIG/Sauer P226)
Sig P229R DAK kaliber.40 S&W)
Heckler & Koch Mk 23 Mod 0 SOCOM, kalibru .45 ACP)

Strzelby:
Mossberg 500
Mossberg 590
Remington 870
Winchester 1200
M1014 (Benelli M4 Super 90)

Pistolety maszynowe:
MP5SD3/5/6
MP5A
MP5K

Karabinki kompaktowe:
Colt Model 733 (5.56 x 45 mm NATO)
Mk 18 Mod 0 CQBR (CQB Assault Rifle, 5.56 x 45 mm NATO)

Karabiny i karabinki:
M16A2/A3/A4
M4/A1
HK 416

Karabiny maszynowe:
M249 (5.56 x 45 mm NATO)
M60 (7.62 x 51 mm NATO)
M240B/G (7.62 x 51 mm NATO)
M2 (Heavy Machine Gun, 12.7 x 99 mm BMG)
GAU-2/A/M134 wielolufowy km w systemie Gatlinga), 7.62 x 51 mm NATO)
Mk 46 Mod 0/1 (5.56 x 45 mm NATO)
Mk 48 Mod 0/1 (7.62 x 51 mm NATO)

Karabiny snajperskie i wyborowe:
Barret M82A1M/A3 (Barrett M82A3; Special Application Scoped Rifle, 12.7 x 99 mm BMG)
M14 (Semi-Automatic Rifle, 7.62 x 51 mm NATO)
Remington M24 SWS (Bolt Action Sniper Rifle, 7.62 x 51 mm NATO)
Stoner SR-25 (Semi-Automatic Sniper Rifle, 7.62 x 51 mm NATO)
XM107/M107 (Long Range Sniper Rifle, 12.7 x 99 mm BMG)
US Army Squad Designated Marksman Rifle (SDMR) (Designated Marksman Rifle, 5.56 x 45 mm NATO)
M110 (KAC SR-XM110; Semi-Automatic Sniper System, 7.62 x 51 mm NATO)

Broń przeciwpancerna/granatniki/ładunki wybuchowe:
M136 (Bofors AT4; Disposable Recoilless Rifle, 84 mm)
Karl Gustav M3 RAAWS (Recoilless Rifle, 84 mm)
M18 Claymore
Granatnik podufowy M203A1/A2 (40 x 46 mm)
Granatnik rakietowy M72A5/A6/A7 LAW (Disposable Rocket Launcher, 66 mm)
Granatnik jednostrzałowy M79 (Grenade Launcher, 40 x 46 mm)
Granatnik wielokomorowy M32 MGL (Multiple-Shot Grenade Launcher, 40 x 46 mm)
Mk 153 Mod 0 SMAW (Shoulder-Launched Multipurpose Assault Weapon; Rocket Launcher, 83 mm)

Granaty ręczne:
M67 (frag)
M18 (smoke)
M83 (smoke)
M14 (incendary)
M84 (stun, flashbang)
M116/A1 (stun, flashbang)

Wyrzutnie rakiet kierowanych:
FIM-92 Stinger
FGM-148 Javelin

Moździerze:
M29 81 mm
M224 60 mm
M252 81 mm

Pojazdy rangersów to:
- różne odmiany samochodów HMMWV,
- motocykle Kawasaki KLR250
- zmodyfikowane motocykle Suzuki DS80
- terenowe motocykle terenowe - quady
- łodzie Zodiac
- w każdym batalionie Rangersów znajduje się 12 pojazdów Ranger Special Operations Vehicle (RSOV), czyli zmodyfikowanych Land Rowerów 110, które nie są pojazdami szturmowymi, ale mają zapewnić Rangersom mobilność taktyczną, mogą też służyć jako platforma uzbrojenia. Załoga RSOV to 6-7 osób, w uchwycie i obrotnicy mogą być mocowane karabiny M240 i M2 oraz granatnik M19. RSOV, które zastąpiły jeepy M 151, są też wykorzystywane jako ciągniki moździerzy, pojazdy ewakuacji medycznej i wozy łączności. Broń zamontowana na pojazdach obejmuje MK-19 automatyczny granatnik 40mm , średnie karabiny maszynowe M60 i M240B , ciężkie karabiny maszynowe Browning M2 kalibru 0.50 cala (12,7 BMG) Pod wpływem doświadczeń z Somalii, Afganistanu i Iraku podjęto decyzję o modernizacji struktury pułku i wyposażenia. Modernizacja struktur polegająca na zwiększeniu liczby strzelców wyborowych w pułku już została przeprowadzona. W trakcie jest natomiast doposażenie 75 Pułku w 10 KTO Stryker, a także w ramach wsparcia/współpracy maszyny i ich obsługa 160 Pułku Lotniczego SOAR: śmigłowce MH-47 Chinook, MH-60 K/L Blackhawk i MH-6 Litlle Bird.



Wybrane działania Rangersów:
1944 – udział w bitwach II wojny światowej (np. lądowanie w Normandii)
1980 – udział w operacji Orli Szpon (Eagle Claw) w Iranie
1983 – udział w interwencji zbrojnej na Grenadę
1989 – udział w operacji Just Cause (W Słusznej Sprawie) w Panamie
1990 – udział w I wojnie w Zatoce Perskiej (Pustynna Burza)
1993 – udział w operacji w Mogadiszu (Operation Gothic Serpent) (Somalia)
2001 – udział w operacji Enduring Freedom - Afganistan
2003 – udział w operacji Iraqi Freedom – Irak