Skonstruowany w fińskim przedsiębiorstwie Patria Vehicles Oy pod nazwą AMV (Armoured Modular Vehicle). W grudniu 2002 r. konstrukcja została wybrana przez Polskę w przetargu na kołowe transportery opancerzone. Zgodnie z umową produkcja większości zamówionych pojazdów ma odbywać się w Wojskowych Zakładach Mechanicznych w Siemianowicach Śląskich.

Transporter posiada klasyczny rozkład przedziałów: z przodu z lewej strony znajduje się stanowisko kierowcy dysponującego m.in. ekranem, na którym może zostać pokazany oraz z jednej z trzech umieszczonych kamer (dwie po bokach, jedna z tyłu pojazdu. Niestety w polskiej wersji transportera desant nie będzie posiadał monitora do obserwacji z kamer. Do obserwacji w warunkach nocnych kierowca posiada do dyspozycji pasywne urządzenie PNK-72 Radomka. Z prawej strony, obok kierowcy znajduje się układ napędowy. Za stanowiskiem kierowcy i przedziałem napędowym umieszczono przedział transportowy połączony z przedziałem kierowania za pomocą szerokiego korytarza. Pojazd przewozi do ośmiu żołnierzy desantu siedzących przy bokach kadłuba twarzą do siebie. Załadunek jak i wyładunek realizowany jest za pomocą drzwi dwuskrzydłowych lub otwieranych na zewnątrz dwóch górnych luków. Docelowo dotychczasowy falochron rozkładany ręcznie, ma posiadać funkcję rozkładania automatycznego bez konieczności opuszczania pojazdu przez załogę.

Wieża Hitfist-30P

Wieża ta powstała we włoskiej firmie OTO Melara. Wykonana została ze wzmocnionego stopu aluminiowego przekładanego płytami pancernymi i materiałami kompozytowymi. Dzięki temu jej masa bez wyposażenia wynosi 2300kg. Wieża z wyposażeniem, dwuosobową załogą i zapasem amunicji waży 2850kg. Wysokość to tylko 59,5 cm, osiągnięta m.in. dzięki chowaniu 9 peryskopów obserwacyjnych na czas transportu lotniczego do wnętrza korpusu wieży. Zastosowano system kierowania ogniem wyposażony w dzienno-nocny celownik DNRS-288 firmy Kolsman i termowizyjną kamerę II generacji TILDE FC firmy Galileo Avionica.

Konstruktorzy z zakładów Patrii zastosowali Konstrukcje ramową opartą o wzdłużną belkę stalową. W Rosomaku belka ta (rama) przenosi wszystkie obciążenia oraz zapewnia sztywność konstrukcji kadłuba. Do ramy montowane są wszelkie elementy układu zawieszenia, silnik, nadwozie. Układ ramowy pozwala na łatwe dokonywanie zmian w konstrukcji nadwozia podczas remontów czy modyfikacji, zwiększa odporność kadłuba na wybuchy min dennych (gdyż energia wybuchu uderza w ramę a nie nadwozie). Jednym z minusów zastosowania tejże belki jest większa wysokość pojazdu inne rozwiązanie popularnie stosowane jest układ samonośny, z elementami podwozia montowanymi bezpośrednio do konstrukcji nadwozia które jest podstawowym elementem nośnym konstrukcji. Zmniejszenie masy umożliwił także wymóg odporności opancerzenia na pociski przeciwpancerne kalibru 14,5mm z przodu i 7,62mm z boków oraz tyłu pojazdu.
Z prawej strony, obok kierowcy znajduje się układ napędowy. Za stanowiskiem kierowcy i przedziałem napędowym umieszczono przedział transportowy połączony z przedziałem kierowania za pomocą szerokiego korytarza. Pojazd przewozi do ośmiu żołnierzy desantu siedzących przy bokach kadłuba twarzą do siebie. Załadunek jak i wyładunek realizowany jest za pomocą drzwi dwuskrzydłowych lub otwieranych na zewnątrz dwóch górnych luków.



Wyróżnia się kilka wersji ROSOMAKA:
• kołowego bojowego wozu piechoty (Rosomak) – wyposażonego w dwuosobową wieżę Hitfist-30P z szybkostrzelną armatą Mk.44 (wersja rozwojowa Bushmaster II) kalibru 30 mm i karabinem maszynowym UKM-2000C
• transportera piechoty (Rosomak-1) – wyposażonego w bezzałogową zdalnie sterowaną wieżyczkę z wielkokalibrowym karabinem maszynowym kalibru 12,7 x x 99 mm NATO (pożądane jest zastosowanie broni znajdującej się na wyposażeniu Sił Zbrojnych czyli wkm NSW-B). Zamiast wkm-u może być montowany karabin maszynowy (UKM-2000) lub 40 mm granatnik automatyczny (np. GA-40). 27 października 2005 r. poinformowano że uzbrojenie Rosomaka-1 będzie umieszczone w bezzałogowym stanowisku strzeleckim RCWS-127 izraelskiej firmy Rafael. Już po ogłoszeniu tej edycji zdecydowano o powtórzeniu ostatniej fazy przetargu. Po ponownym rozpatrzeniu ofert zdecydowano o wyborze stanowiska strzeleckiego Kobuz które uznano za lepiej spełniające polskie wymagania. Wkrótce jednak poinformowano, że w wyniku rezygnacji dostawcy powrócono do uprzednio wybranego stanowiska strzeleckiego. Na skutek protestów pozostałych oferentów 11 maja 2006 r. odbyło się ponowne rozpatrzenie ofert. Tego samego dnia za zwycięzcę przetargu uznano firmę OTO Melara oferującą wieże HITROLE w której będą instalowane zamiennie karabiny maszynowe MAG (kal. 7,62 mm) i M2 (kal 12,7 mm) produkowane przez zakłady Fabrique Nationale de Herstal.

Rosomak-WDST - wóz dowódczo-sztabowy
Rosomak-WPT - wóz zabezpieczenia technicznego
Rosomak-WEM - wóz ewakuacji medycznej
Rosomak R-1 - wóz rozpoznawczo-dowódczy
Rosomak R-2 - wóz rozpoznawczy
Rosomak-2- transporter ppk Spike z obsługami

Opinia: Jest to pierwszy po latach używania niepełnowartościowego, rosyjskiego sprzętu pojazd polski, jest konstrukcją rozwojową. Brak jest mocnego opancerzenie, które przetrwałoby RP-egi powinno byc reaktywne, lub kratowane. można mieć pretensje do osiągów lub zbyt wysokiej sylwetki, ale te minusy nie przesądzają o całym pojeździe.

Dane:
długość 7.70 m
wysokość kadłuba (nominalna) 2.30 m
szerokość 2.80 m
rozstaw kół 2.50 m
Prześwit 0,43 m
Głębokość brodzenia: 1.5 m
Zasięg operacyjny: 500 km (800 km dla Fińskich AMV)
Masa bojowa około 22 000 kg
Pojemność zbiorników paliwa 325 l
Zdolność pokonywania przeszkód
Rowy 2,10 m
Ściany pionowe 0,50 m
Stoki o nachyleniu do 60 %
Zasięg 500 km