StG.44 (znany również jako MP.43/1, MP.43 oraz MP.44) to niemiecki karabinek automatyczny skonstruowany przez zespół konstrukcyjny Hugo Schmeissera. Jest to pierwsza broń tego typu wprowadzona do uzbrojenia, jednak należy zaznaczyć że nie jest to pierwszy karabinek automatyczny (indywidualna, samoczynno samopowtarzalna broń zasilana nabojem pośrednim) czy pierwsza produkowana seryjnie broń zasilana nabojem pośrednim. Pierwszy karabinek automatyczny to Modell A35 (Apparat 35), natomiast pierwsza produkowana seryjnie broń zasilana nabojem pośrednim to amerykański M1 Carbine. Prace nad niemieckim nabojem pośrednim prowadzono od lat 20-tych, choć już wcześniej pojawiały się w Niemczech opinie według których należało wprowadzić do uzbrojenia broń na nabój pośredni. Pierwszy niemiecki karabinek automatyczny to wspomniany już Modell A35 skonstruowany w 1935r przez Heinricha Vollmera w firmie ERMA (Erfurfer Maschinenfabrik). Broń skonstruowano na podstawie karabinu samopowtarzalnego SG25, karabinek Modell A35 zasilany był nabojem pośrednim 7,75x40mm skonstruowanym w firmie GECO. Modell A35 nie był produkowany seryjnie. Prace nad nabojem pośrednim rozpoczęto również w 1938r w firmie Polte, przy czym urząd uzbrojenia armii (Heereswaffenamt) zlecił firmie Haenel skonstruowanie broni do wspomnianego naboju. Od 1939r również firma Walther prowadziła prace nad karabinkiem automatycznym do naboju firmy Polte. Pierwszy nabój pośredni firmy Polte to 7,92x45mm skonstruowany w czerwcu 1939r, jednak już w lipcu skonstruowano nabój 7,92x33mm.
Po dopracowaniu naboju 7,92x33mm w lutym 1941r złożono zamówienie na pierwszą partię seryjną naboju pośredniego. Karabinek firmy Heanel oznaczony jako Maschinenkarabiner 42 (Heanel) został w serii próbnej 50 egzemplarzy dostarczony do badań w lipcu 1942r, natomiast seria próbna 200 egzemplarzy karabinka firmy Walther oznaczonego jako Maschinenkarabiner 42 (Walther) została dostarczona do badań pod koniec 1942r. M.Kb.42(H) okazał się lepszą konstrukcją, dlatego też wyprodukowano serię liczącą 11 833 egzemplarze która została wykorzystana na froncie. Na podstawie M.Kb.42(H) Hugo Schmeisser skonstruował karabinek automatyczny MP.43/1 (Maschinenpistole 43/1) wprowadzony do uzbrojenia w 1943r. Broń już w 1943r zmieniła nazwę na MP.43, natomiast w czerwcu 1944r oznaczenie ponownie zmieniono, tym razem na MP.44. Ostatecznie od grudnia 1944r stosowano oznaczenie StG.44 (Sturmgewehr 44), według niektórych opinii wymyślone przez Adolfa Hitlera.

M.Kb.42(H) działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zastosowano tłok gazowy o długim skoku oraz rurę gazową umieszczoną nad lufą. Ryglowanie następuje poprzez przekoszenie zamka w płaszczyźnie pionowej, strzelanie następuje z zamka otwartego. Strzelanie z zamka otwartego umożliwia prowadzenie intensywnego ognia, jednak powoduje pogorszenie celności podczas strzelania ogniem pojedynczym oraz pierwszego strzału w serii, dlatego też rozwiązanie takie nie jest obecnie spotykane w karabinkach automatycznych. M.Kb.42(H) nie został wyposażony w zatrzask zespołu ruchomego zatrzymujący zespół ruchomy w tylnym położeniu wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Sprężyna powrotna została umieszczona wewnątrz teleskopowej osłony złożonej z trzech tulei. Wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rączki zamkowej znajduje się po lewej stronie komory zamkowej. Zabezpieczenie broni odbywa się poprzez włożenie rączki zamkowej w wycięcie zabezpieczające odchodzące od wycięcia w którym porusza się rączka zamkowa i tym samym unieruchomienie zespołu ruchomego. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z suwadłem pełniącym rolę bijnika. Broń może strzelać ogniem pojedynczym i ciągłym. M.Kb.42(H) zasilany jest nabojem 7,92x33mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka łukowego z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi. Gniazdo magazynka znajduje się pod komorą zamkową przed chwytem pistoletowym. Zastosowano stalowe łoże, stalowy chwyt pistoletowy wyposażony w drewniane okładki oraz drewnianą kolbę stałą. Stalowe elementy broni wykonane były materiałochłonną i czasochłonną metodą frezowania, dlatego też w firmie Merz Werke skonstruowano komorę zamkową wykonaną metodą tłoczenia. Broń wyposażona w tłoczoną komorę zamkową znana jest jako MP42S oraz M.K.42(H.S.).



M.Kb.42(W) został skonstruowany na podstawie karabinu samopowtarzalnego A 115 No. 3. Broń działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zastosowano nietypowy układ gazowy z rurą gazową obejmującą lufę oraz tłokiem gazowym o długim skoku obejmującym lufę. Ryglowanie następuje poprzez obrót zamka, broń strzela z zamka zamkniętego. Nie zastosowano zatrzasku zespołu ruchomego zatrzymującego zespół ruchomy w tylnym położeniu po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rączki zamkowej umieszczono po lewej stronie komory zamkowej. M.Kb.42(W) posiada mechanizm spustowy z przechwytywaniem kurka oraz mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Karabinek może strzelać ogniem pojedynczym i ciągłym. Broń zasilana jest nabojem 7,92x33mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowych magazynków łukowych z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi. Gniazdo magazynka znajduje się pod komorą zamkową przed chwytem pistoletowym. Zastosowano drewnianą kolbę stałą oraz stalowy chwyt pistoletowy wyposażony w okładki wykonane z tworzywa sztucznego.

StG.44 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Zastosowano tłok gazowy o długim skoku, rurę gazową umieszczoną nad lufą oraz układ gazowy z regulatorem. Ryglowanie następuje poprzez przekoszenie zamka w płaszczyźnie pionowej, strzelanie następuje z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zespół ruchomy nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rączki zamkowej znajduje się po lewej stronie komory zamkowej, natomiast po prawej stronie broni umieszczono okno wyrzutowe łusek zamykane odchylaną klapką. Broń posiada stalową komorę zamkową wykonaną za pomocą tłoczenia. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym oraz mechanizm spustowy z przechwytywaniem kurka. Skrzydełko bezpiecznika znajduje się po lewej stronie komory zamkowej nad chwytem pistoletowym. Położenie dolne skrzydełka powoduje odbezpieczenie broni, natomiast górne zabezpiecza broń blokując spust. Przełącznik rodzaju ognia ma postać trzpienia przepychanego na lewą lub prawą stronę broni, przełącznik wystaje z komory zamkowej po lewej i prawej stronie broni nad chwytem pistoletowym i skrzydełkiem bezpiecznika. Przełącznik rodzaju ognia posiada nastawę E (Einzelfeuer) umożliwiającą strzelanie ogniem pojedynczym oraz nastawę D (Deuerfeuer) umożliwiającą strzelanie ogniem ciągłym. StG.44 zasilany jest niemieckim nabojem pośrednim 7,92x33mm. Zasilanie odbywa się z wtykanych pionowo dwurzędowych magazynków łukowych z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi. Po lewej i prawej stronie wykonanych ze stali magazynków znajdują się pionowe przetłoczenia zwiększające sztywność. Gniazdo magazynka umieszczono pod komorą zamkową przed chwytem pistoletowym, przycisk zatrzasku magazynka znajduje się po lewej stronie gniazda. StG.44 posiada stalowe łoże, stalowy chwyt pistoletowy wyposażony w okładki wykonane z tworzywa sztucznego oraz drewnianą kolbę stałą. Wewnątrz kolby znajduje się połowa sprężyny powrotnej oraz schowek na przybory do czyszczenia broni. Rozkładanie częściowe następuje poprzez odłączenie kolby oraz odchylenie komory spustowej. Zastosowano przyrządy celownicze składające się z umieszczonej na lufie muszki w tunelowej osłonie oraz celownika przerzutowego ze szczerbinką. Celownik posiada nastawy od 100m do 800m co 50m.

Dane techniczne
Kaliber 7,92 mm
Nabój 7,92 x 33 mm Kurz
Magazynek 30 nab.
Wymiary
Długość 980 mm (StG44)
Długość lufy 419 mm (StG44)
Masa
broni 6,00/4,90 kg (StG44 z pełnym/pustym magazynkiem)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 690 m/s (StG44)
Szybkostrzelność teoretyczna 470 strz/min (StG44)
Szybkostrzelność praktyczna 100 strz/min (StG44)
Zasięg skuteczny 400-600 m (StG44)

HOME