Stinger – przenośny, ręcznie odpalany, naprowadzany na podczerwień pocisk kierowany ziemia-powietrze produkowany w USA i używany przez amerykańskie siły zbrojne. System wszedł do służby w 1981 roku. Pociski Stinger zniszczyły do tej pory około 270 samolotów. Jest to przenośna rakieta przeciwlotnicza do obrony na niskim pułapie z widzialnością celu. Służy do ochrony żołnierzy i sprzętu, głównie przed śmigłowcami.
Może być odpalana z różnych platform. Odpalany z naramiennej wyrzutni rurowej Stinger pozwala żołnierzom piechoty skutecznie bronić się przed nisko lecącymi pojazdami (śmigłowce, samoloty, pociski typu Cruise, pojazdy niekierowane). Rakieta zaopatrzona w termiczny system naprowadzania, po odpaleniu nie potrzebuje już ingerencji strzelca, co pozwala mu się ukryć przed kontratakiem. W skład przenośnego zestawu wchodzą przeciwlotnicze pociski rakietowe FIM-92 Stinger, znajdujące się w kontenerze wyrzutni transportowej oraz urządzenie rozpoznawcze swój-obcy (zabezpieczające przed zniszczeniem własnego samolotu).
Stinger jest produkowany przez Raytheon Missile Systems oraz na licencji przez zakłady Dornier w Niemczech. Stingery są używane przez siły zbrojne USA oraz w 29 innych krajach w tym w Polsce. Dotychczas wyprodukowanych zostało około 70 000 pocisków.

Stinger to lekki oraz łatwy w obsłudze, FIM-92 Stinger jest pasywnym naprowadzanym na podczerwień pociskiem ziemia-powietrze. Pocisk odpalany jest z wyrzutni ręcznej przez jednego operatora, ale oficjalnie obsługa wymaga dwóch osób. FIM-92B może atakować samoloty w odległości do 4800 m i lecących na wysokości pomiędzy 180 a 3800 m. Pocisk może być też odpalany z pojazdu M1097 Avenger oraz pojazdu M2 Bradley wyposażonego w pociski Stinger.Stinger może być używany przez siły powietrzno-desantowe. Istnieje również wersja Stingera montowana na śmigłowcach nazwana ATAS (skrót od Stinger powietrze-powietrze).

Pocisk ma długość 1,52 m, średnicę 70 mm plus 10 mm stateczniki. Waga samego pocisku wynosi 10,1 kg, a z wyrzutnią 15,2 kg. Stinger jest odpalany w dwóch etapach: w pierwszej fazie uruchamia się mały silnik odrzutowy, który wyrzuca pocisk na odległość bezpieczną dla operatora. Dopiero wtedy uruchamiany jest drugi silnik na paliwo stałe, który nadaje pociskowi przyśpieszenia do prędkości 2.2 machów (750 m/s, 2700 km/h). 3-kilogramowa penetrująca głowica bojowa zawiera autodestruktor.

Istnieją trzy typy pocisku; podstawowy, Stinger z biernym optycznym przeszukiwaniem (POST) oraz Stinger z programowalnym mikroprocesorem (RMP). Wersja RMP jest powszechnie używana przez armie USA. Posłużył również jako baza do opracowania AIM-92 Stinger, odmiany pocisku używanej na samolotach.

Aktualnie Stingery dostępne są w czterech konfiguracjach: Stinger Basic, Stinger Passive Optical Seeker Technique (POST), Stinger Reprogramable Micro Processor (RMP), Stinger RMP Block I